merhaba sevgili blog artık benimde blogum var canım sıkıldı bende blog yaptım inş güsel şeyler yazarım benim fazla bilgim yok pc le ilgili kaç yıldır pc var bilmiyorum evde unuttum ama epeydir var çocuklardan fırsatım pek olmuyor pc ye oturmaya azcık kendimden bahsedeyim sana günlük ben 27 yaşında 9 yıllık evli bi bayanım iki çocuk annesiyim (m.cemalle rumeysa sultanın) isocan beyinde eşiyim uğraşlarım evim çocuklarım ve eşim şimdilik bunlar sana aktarıcaklarım eşim çocuklarla ilgilenirse her akşam yazarım sana byybyby
hayırlı uğurlu olsun canım.takip edeceğim yeni bir blog arkadaşı.mutlu günlerin ve güzel paylaşımların olması dileğimle.
YanıtlaSilHoşgeldin canım ... umuarım hep sevinçlerini mutluluklarını paylaşırsın.. vee inşallah eşin akşamları çocuklara bakar sende bloguna yazarsın :).. kocaman sevgiler...
YanıtlaSilsevgili özlem, dileklerin için teşekkürler.sadece sevincimi ve mutluluklarımı yazamıycam kesin blog ismimdende anlaşılıyordur benim hayatım gri .sevgiler.
YanıtlaSilmerhaba,
YanıtlaSilbir önceki yorumu gönderen de benim. isminizi bilmediğimden hitap edemiyorum,yalnız blogunuzda dikkatimi çeken fazlaca şey oldu ve yorum yazmak istedim. muhtemelen yayınlamazsınız ama bunun önemi yok okuyun yeterli.
yazılarınıza gözgezdirdim ve genç yaşta evlenmiş 2 çocuklu mutsuz bir kadın gördüm. sürekli bir can sıkıntısı, depresyon ve bunalım hakim yazılarınıza.
hayatınız neden bu kadar gri? neden bu kadar mutsuzsunuz? ve yaşınız ilerleyip çocuklarınız büyüdükçe bu mutsuzluğu onlara da aşılamaktan korkmuyor musunuz?
sen kimsin ki diyorsunuzdur içinizden. 26 yaşında bir kadınım ben de. bekarım. benim annem de genç yaşta evlemişti babamla. aşık olarak. ve genç yaşta 3 çocuk yaptı. o çocukların en büyüğü benim. benim annem de her nedense mutsuzdu, sürekli bir bunalım, kapı ardlarında gizli gizli ağlamalar ve çocuklarıyla -lafta onlar için yaşıyor olsa da- hep bir mesafe. babam mükemmel bir insandır, hatta belki de annem için fazla mükemmel..dolayısıyla annemin derdi babamla da değildi. kendine ait bir gezegeni olmamasıydı problemi. çocuk dışında yaratabildiği hiçbir şey olmamasındandı. ve ben bu depresif kadının çocuğu olarak bugüne geldim. işin komiği ben de bazı açılardan ona benziyorum çünkü kendisi gibi asosyal ve huzursuz bir çocuk yetiştirdi farkında olmadan. size naçizane tavsiyem kendinize ev dışında dahil olacağınız bir hobi bulmanız. böylelikle de yeni "gerçek" arkadaşlar..
kusura bakmayın içimi döktüm ama 38.5 ateşli çocuğunuza rağmen gittiğiniz nişan bana çocukluğumu hatırlattı ve içimi dökesim, sizi de aydınlatasım geldi. umarım depresyonunuz son bulur ve neşe dolu bir anne tarafından yetiştirilir çocuklarınız.
saygılar-sevgiler
ben hayatımla yaşadıklarımla gurur duyuyorum yaşadıklarımı ben biliyorum siz değil onun için bu yazıyıda yayınlıyorum benim gocunacak bi durumumm yok erken yaşta evlendim ewt bu benim ailemin fikriydi yaşadıklarımı dediğim gibi ben biliyorum buraya yansıtmadan yaşıyorum bazı şeyleri siz bunları bilemezsiniz ben 10 yıllık evliyim ve yanlız başıma iki çocuk büyütüyorum anne yada kayınvalide yardımı olmadan siz hiç bilirmisiniz 40 günlük bebekle pusete koyup diğer çocuğunuz almaya ağlayarak nasıl gidilir yağmur yağarken hemde onun için benim hayatımı sorgulamayın çünkü beni anlayamzsınız anlamanız için 10 yıılık evli ve iki çocuğunuz olması gerek benim çocuklarım mutlu siz mutsuz bi çocukluk geçirmiş olabilirsiniz bu sizin hayatınız.
YanıtlaSilayrıcada 38.5 ateşle gittim nişana ewt yeğenimin nişanıydı yanında olmam lazımdı onuda yargılamışsınız hep böylemisiniz önyargılı. yazık
YanıtlaSil