ben geldimmmm

sevgili arkadaşlar ablama geldim hemen bloguma koştum netsizlik kötüymüş:(eşimi uğurladık bian nefesim kesildi sandım çok kötüydü onsuzluk ama çok güçlüymüşüm onu farkettim iki çocuğu olunca insanın ağlama gibi lüxsü olmuyor malesef bikez ağlarken gördü kızım anne nolur ağlama dedi.ona söz verdim gece yatağımda ağlıyorum onlara göstermeden oğlum uyanıp geceleri babamm babamm diyerek ağlıyor gçicek bugünler inş moralim iyi eşim hergün arıyor kalabalıktı herkes geçirmeye geldi henüz hiç tek kalmadım evde,ama evi şey götürüyor:)...gittiği gün hoca eniştem kuran okudu p.erteside evde ben okutucam yani kendim okurum gelenlere aşure yapıcam tatlkı olarak inş şimdilik bukadar hepinizi seviyorum hoşçakalın..

artık netimiz olmayacak

herkese çok teşekkür ediyorum dualarınız ve iyi dilekleriniz için eşim birazdan kapatıyor neti biletimizi aldık eşim yarın akşam 10 da gidiyor net bulduğum zamanlarda yazarım ama 3 5 ayda birmi olur bilmiyorum.ama yoooo havvanura gidince yazarım güçlüyüm dimdikim bazen ağlıyorum ama dayanmaya çalışıyorum tekrar teşekkür ediyorum hoşçakalın...

gidiyorrrrr

gidiyor evimin direği beni yapayanlız bırakıp gidiyor sivas merkeze cuma akşamı gidiyor.meğer ne çok seviyormuşum onu gözümü açtım 18 imde onu gördüm hiç ayrılmadıkkki bilmiyorum nasıl bişeydir ayrılık telefonlar çalıyor cvp vermekten sıkıldım ağlıycak ne var diyor herkes kimse anlamıyormu ölemi diyorlar anlamıyorum.sabaha kadar uyumuyordun canım sıkı sıkı sarılıyordun gözümün önüne neler geliyor bi bilsen diyordun sivasın soğuğunda yanlız ranzanda nasıl uyuyacaksın bitanem keşke zaman dursa hiç gitmesen yanımda kalsan bayrağımızı hazır ettim al yazman boynuna atılmak üzere hazır askerim hakkım helal olsun git ve çabuk gel seni çok özlüycez ve çok seviyoruz.

:(

bu şehir girdap gülüm girdapta mehtap gülüm feleğin bi suyu var su değil kezzap gülüm:(oğlum eşimin gideceğini anladı resmine bakıp bakıp ağlıyor susturamıyorum eşimde askerlik şubesine gitti 3 gün içinde gidecekmiş:(allahım dayanma gücü ver.

tuğba hocama,

sevgili tuğba hocam eşim 37 yaşında ünv mezunu evlenince bu zamana kadar uzattı neden bekarken yapmadı iki ailenin kararıyla ve baskısıyla evlendik sonrada sahip çıkmadılar bende çok küçüktüm vs. sormuş nerde kalacksın diye,evimde kalacağım iki çocuğumla annem ben yanında kalırım dedi hayır dedim bildiğiniz üzre hiç birzaman destek olmadılar beni srtres topu yapmak istediklerinden eminim ve hayır dedim çünkü beni emirlerinin altına almak istiyorlar ben zaten stresli olacağım yeri gelir türkü söylerim yeri gelir türkü dinlerim eşofmanla gezerim.babam yanımda olunca bunları yapamam onların hizmeti için iyce yorulurum yemek pişir çay yap hiç sıkamam kendimi onlar için tazminat alıcaz inş maddi sıkıntı olmayacak zaten birde kiracımız var biliyorsunuz ordanda gelir neti eşim kapatıyor çünkü onun için bağlatmıştık zaten ben istemiyorum aslında burda içimi döküyorum şimdiden ortalık karıştı zaten yemin törenine gelmek isteyenler bile var istek parça istiyorlar sanki ne işleri varsa başta annem sırf ben rahat etmiyeyim diye gelmiyorsa bende fatoş değilim :)zaten o gidecekse ben gitmiycem valla derdime yanamaz oldum:) abimler vardı şimdi gittiler koca tencere sarma yaptım çok gelenimiz olur kayınvalide duydu tık yok eşim ölse bunlar cenazeyde gelmezler hee bana bişey derseler karakola gidip şikayette bulunacağım kararım böle çok ağladım ilk gün kendimi kötü hissettim ama şimdi çok iyiyim güçlü hissediyorum kendimi hatta bizim geline anlattım bazı düşüncelerimi tırstı bizide şikayet etmde dedi :)net bulduğum anda girer yazarım siz yinede listenizden silmeyin olurmu çok yazmışım güyaa tuğba hocama cevaben yazmıştım fatoş kaçar a.e.o.

yolun sonundayım

ewt sevgili arkadaşlar bildiğiniz üzre sorunlarla boğuşuyorum kim bilir bazılarınızın haberi bile yoktur ziraaa bu dönem kimselere uğramadım diye bazılarıda bana uğramadı burda bile çıkar ilişkisi çıktı ortaya gerçek hayatta olduğu gibi neyse çokta umrumda değil kim ne yazmış diye.şimdi kısaca haberlerim var size yazmazsam sevgili papatyam biricik fatma ablam ziraa o benim manevi annem ist a yolun düşerse mutlaka bekliyorum ablacım, sevgili tuğba hocam ilkokul öğretmenime duyduğum kadar onada saygı duyuyorum,sevgili ceydacım hep dualarımda olacaksın senide hiç unutmayacağım ve bi çok takip eden arkadaşlar merak etmesin diye yazıyorum bu blog artık yok arkadaşlar eşim işten çıktı ve gidiyor demiştim bikaç güne kadar eşim gidiyor neti kapatıyoruz net şuan için lüx oluyor bizim için eşimin gideceği yer belli değil zor bi süreç koşturmacalı duyan arıyor geliyor vs. yoğunuz kah ağlıyor kah gülüyorum güçlü olmalıyım iki yavru için uzun bir sefere çıkıyorum gücüm yetene kadarrr eşimin yemin törenine vs. hep gideceğimewt arkadaşlar yolun sonundayım artık yokum hepinizin duasına ihtiyacım sizleri unutmayacağım havvanurdan haberlerinizi alırım sizlerde beni merak ederseniz ona sorarsınız sevgilerimle (fatma)fatoş....

:(

günlerdir yazmıyorum içimden gelmiyor pc bile açmıyorum depresyondayım sanırım,ağlayamıyorumda ağlayınca rahatlardım eskiden eşimin gidişi yaklşaıyor evimin direği hayatta tek bana değer veren insan gidiyor gitme kal diyemiyorum vatan borcu namus borcu çünkü her zamaki gibi kötü insanlarla dolu etrafımız eşim işten çıktı ve tazminat vermiyorlar öle istiyormuş canları dün eve geldi ve bitti dedi teselli ettim alırız davaa açarız dedim bakıyorum hem kocayla uğraşıp hem çocuklara cvp veriyorum ama beni teselli eden yok gelir geçer diyen yok bi annem olsaydı göğsünde ağlasaydım içimi dökseydim benim anamın yaşadıklarımdan haberi bile yok kimse olmasın sessiz çığlıklarım ağlamalarım olur kimseye göstermem eşimi gönderirim çocuklarımada hem ana hem baba olurum eşim sizi kime emanet edeceğim diyor allaha diyorum çünkü başka kimsemiz yok sen sağlıcakla git gel erim yiğidim biz önce allaha sonra bana emanetiz ...

yazasım yok

ewt günlük yazasım yok elim kolum dökülüyor hasta değilim beynim kalbim yorgun bayramı geçirdik.hemen dr.a koştum bigün oğlumu götürdüm malum ilacı reddediyordu bu dr da çok kansız dedi bu seferkini zorlada olsa içiriyorum.ertesi günde kendim gittim dr umla konuşma esnasında çok ağladım.içimi döktüm sorunlarımı anlattım hak verdi geçicek dedi ama ilaç yetmiyormuş bana iki katına çıkardı ilacımı.kendimi aptal gibi hissediyorum herşeyim yavaşladı yürümem bile halim yok iştahsızım hep ağlıyorum eşim işle ilgisini koparamay çalışıyo sonra askere gidecek,çok teidrginim kendimi çok güçsüz hissediyorum ne yapacağım ben iki çocukla 15 ay bilmiyorum tek bildiğim güçlü olmam gerektiği sonra bian düşünüyorum dayımın damatı öldürüldü 3 gün önce 20 yaşındaki eşi dul kaldı ya o ne yapsın benimki sayılı gün geçer diyorum.havvanurun eltisi ve kızı ist da bende bu akşam yemeğe çağırdım onları herşey hazır onları bekliyorum. dostlarımın ziyaretine gelemedim beni mazur görün kendimi iyi hissedince yorum yazacağım hoşçakalın dualarınızı eksik etmeyin...