:(

günlerdir yazmıyorum içimden gelmiyor pc bile açmıyorum depresyondayım sanırım,ağlayamıyorumda ağlayınca rahatlardım eskiden eşimin gidişi yaklşaıyor evimin direği hayatta tek bana değer veren insan gidiyor gitme kal diyemiyorum vatan borcu namus borcu çünkü her zamaki gibi kötü insanlarla dolu etrafımız eşim işten çıktı ve tazminat vermiyorlar öle istiyormuş canları dün eve geldi ve bitti dedi teselli ettim alırız davaa açarız dedim bakıyorum hem kocayla uğraşıp hem çocuklara cvp veriyorum ama beni teselli eden yok gelir geçer diyen yok bi annem olsaydı göğsünde ağlasaydım içimi dökseydim benim anamın yaşadıklarımdan haberi bile yok kimse olmasın sessiz çığlıklarım ağlamalarım olur kimseye göstermem eşimi gönderirim çocuklarımada hem ana hem baba olurum eşim sizi kime emanet edeceğim diyor allaha diyorum çünkü başka kimsemiz yok sen sağlıcakla git gel erim yiğidim biz önce allaha sonra bana emanetiz ...